Η Ντάμα Πίκα, του Πούσκιν, γνωστή και από την ομώνυμη όπερα του Τσαϊκόφσκι, αποτελεί το αρχέτυπο των έργων του Ντοστογιέφσκι Έγκλημα και τιμωρία & Ο παίκτης. Είναι ένα έργο που κινείται με λεπτή ειρωνεία μεταξύ υπερφυσικού ρομαντισμού και ενός ιδιάζοντος ρεαλισμού.

Άξονα του διηγήματος αποτελεί η μεταστροφή του νεαρού Χέρμαν από πρότυπο συγκρατημένου ανθρώπου σε εμμονικό παίκτη. Όταν μαθαίνει πως η γριά κόμισσα Άννα Φεντότοβνα γνωρίζει ένα μεγάλο μυστικό που θα του εξασφαλίσει σίγουρο κέρδος στα χαρτιά, ο περιορισμένης οικονομικής επιφάνειας νεαρός που ποτέ ως τότε δεν έχει ρισκάρει, όχι απλώς υποκύπτει στον πειρασμό, αλλά βάζει ως στόχο ζωής να υποτάξει την ίδια τη μοίρα.

Στην προσπάθειά του να ελέγξει τα καπρίτσια της τύχης, κυνηγώντας μιαν εύκολη και σίγουρη νίκη στην πράσινη τσόχα, ο Χέρμαν θα αποκαλύψει έναν εαυτό που έλκεται από το σκοτάδι. Δεν υπολογίζει τίποτε και εμφανίζει ελάχιστη αντίσταση στα κελεύσματα της παντοδύναμης μοχθηρίας.

Προκειμένου να αποσπάσει το μυστικό της κόμισσας, χρησιμοποιεί με απίστευτο κυνισμό τους ανθρώπους και αφήνει πίσω του νεκρούς.

Κι όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο σκηνοθέτης Στάθης Λιβαθινός,  

ο ακραίος ατομικισμός και η μανική επιθυμία του να «πιάσει την καλή» θα υφάνουν τη μοιραία του κατάληξη.

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού